هزاران سال پیش ، مردم مفید بودن عسل را کشف کردند. با توجه به تمایل طولانی مدت بشر برای جمع آوری مقدار زیادی عسل ، زنبورداری مدرن به تدریج ظهور کرد. در نقاشی های غار اسپانیایی که متعلق به 8000 سال پیش است ، باستان شناسان صحنه هایی را کشف کردند که نشان می دهد انسان در حال جمع آوری عسل از کلونی های زنبورهای وحشی است. شایان ذکر است که آنها عسل را بدون محافظت از لباس زنبورداری جمع آوری کردند ، که نشان می دهد حتی در زمان های قدیم ، عسل غیر قابل مقاومت بود. اما این مایع شیرین زرد طلایی دقیقاً چیست و زنبورها چگونه آن را تهیه می کنند؟
همانطور که از نامش پیداست ، تولید عسل مشخصه ای از نوع زنبورهایی است که ما آنها را زنبور عسل (جنس Apis) می نامیم. برخی از اقوام نزدیک آنها مانند زنبورهای گندم و زنبورها نیز مواد شبیه عسل درست می کنند. با این حال ، عسل زنبورها دارای ویژگی متمایزی است: هرگز خراب نمی شود.
لوئیس بارتلت ، محقق پسادکتری در دانشگاه جورجیا ، که بیماریها و تکامل زنبورها را مطالعه می کند ، می گوید: "عسل رطوبت سنج است ، یعنی می تواند آب را از هوا جذب کند. اما وقتی مقدار آب برای رشد مخمر افزایش یابد ، باعث تخمیر عسل می شود. ، بد بو " و فرآیند طبیعی تولید عسل توسط زنبورهای عسل میزان آب عسل را تا حد زیادی کاهش می دهد ، به طوری که هیچ میکروارگانیسم (از جمله مخمر) نمی تواند در عسل به اندازه کافی زنده بماند تا باعث خراب شدن آن شود. تا زمانی که عسل مهر و موم شده نگه داشته شود ، برای همیشه خوشمزه خواهد بود-این توضیح می دهد که چرا دانشمندان عسلی را پیدا کرده اند که هنوز در مقبره های خشک مصر باستان قابل خوردن است!
عوامل متعددی در ترکیب شیمیایی منحصر به فرد و خوشمزه عسل نقش داشته اند. عسل از شهد تهیه شده توسط زنبورهای کارگر از گل ها تهیه می شود. اجزای اصلی آن ساکارز ، گلوکز و فروکتوز هستند. هنگامی که شهد به کندو بازگردانده می شود ، زنبورها شهد را در دهان یکدیگر' می گذرانند. این فرآیند trophallaxis نامیده می شود و به کاهش محتوای آب کمک می کند. متعاقباً ، زنبورهای کارگر عسل ساخته شده را در محفظه نگهداری لانه زنبوری ذخیره می کنند ، جایی که درجه حرارت بالا باعث از دست رفتن آب در اثر تبخیر می شود. هنگامی که مقدار آب به اندازه کافی کم شود ، زنبورها عسل را با موم زنبور عسل می پوشانند. بارتلت گفت:"؛ کل فرایند بسیار سریع است ، شاید کمتر از یک هفته ، اما به روند بیولوژیکی گروه نیز بستگی دارد."؛
وقتی صحبت از فرایندهای بیولوژیکی در کلنی زنبورها می شود ، خود زنبورها از بسیاری جهات بر ترکیب شیمیایی عسل تأثیر می گذارند. هضم زنبورها می تواند ساکارز موجود در شهد را به گلوکز و فروکتوز تجزیه کند ، که یک منبع غذایی عالی برای میکروارگانیسم ها مانند مخمر است و برای ذخیره عسل مناسب نیست. رشد و تکثیر این میکروارگانیسم ها در واقع به دلیل کم بودن آب در عسل محدود شده است ، اما این تنها بخشی از دلیل آن است. به منظور مبارزه بیشتر با میکروارگانیسم ها ، زنبورها باید یک آنزیم در عسل اضافه کنند: گلوکز اکسیداز. این آنزیم باعث اکسیداسیون گلوکز می شود و پراکسید هیدروژن تولید می کند ، ترکیبی با خواص ضد باکتریایی قوی.
روی هم رفته ، زنبورها از ترکیب بیوشیمی و رفتار برای تبدیل شهد به عسل استفاده می کنند. اما چرا این کار را می کنند؟ حقایق ثابت کرده است که زنبورها عسل را به دلایلی مشابه ما دوست دارند: عسل منبع غذایی طولانی مدت غنی از قند است. از آنجا که در زمستان هیچ گلی برای علوفه وجود ندارد و هوا خیلی سرد است و نمی تواند آنها را پرواز دهد ، آنها به عسل زیادی احتیاج دارند تا در زمستان به کلونی زنبورها کمک کند.
برخی از زنبورداران سعی می کنند زنبورها را جایگزین کنند تا برخی مراحل تولید عسل را که گاهی لازم است انجام دهند. به عنوان مثال ، وقتی هوا خیلی مرطوب است ، زنبورها ممکن است در کاهش میزان آب عسل مشکل داشته باشند و زنبورداران عسل را برداشته و سعی می کنند آب باقی مانده را تبخیر کنند. با این حال ، برخی از مردم تصور می کنند که عسل تولید شده به این روش کامل نیست."؛ من' را دوست ندارم ،"؛ بارتلت گفت."؛ من فکر می کنم طعم متفاوتی دارد."؛
تغییرات آب و هوایی سطح جهانی دما و رطوبت را تغییر می دهد و تهیه زنبور عسل برای زنبورها و زنبورداران دشوارتر می شود. با این حال ، با توجه به پیشرفت صنعت زنبورداری از عصر نقاشی غارها در اسپانیا 8000 سال پیش تا به امروز ، ما هر دلیلی داریم که معتقد باشیم خرد و اقدامات انسان برای مقابله با تغییرات آب و هوایی ، راه حلی شیرین مانند عسل تولید خواهد کرد.
